اَللّهُمَّ اجعَلنی فیهِ مِنَ المُستَغْفِرینَ ، وَ اجعَلنی فیهِ مِن عِبادِکَ الصّالحینَ القانِتینَ ، وَ اجعَلنی فیهِ مِن اَوْلیائِکَ المُقَرَّبینَ ، بِرَأفَتِکَ یا اَرحَمَ الرّاحمینَ .
خداوندا! مرا در این روز از توبه و استعفار کنندگان قرار داده و از بندگان مطیع خود مقرر فرما و هم در این روز مرا از دوستان مقرب درگاه خود قرار ده، به حق لطف و رأفتت، ای مهربان ترین مهربانان عالم!

O God, on this day,place me among those who seek forgiveness.Place me among Your righteous and obedient servants,and place me among Your close friends,by Your kindness, O the most Merciful.

قالَ أَمیرُالمُؤْمِنینَ عَلِىُّ بْنُ أَبیطالب(علیه السلام):

خطرات آرزوى طولانى و هواى نفس
«إِنَّما أَخْشى عَلَیْکُمْ إِثْنَیْنِ: طُولَ الاَْمَلِ وَ اتِّباعَ الْهَوى، أَمّا طُولُ الاَْمَلِ فَیُنْسِى الاْخِرَةَ وَ أَمّا إِتِّباعُ الْهَوى فَإِنَّهُ یَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ.»

همانا بر شما از دو چیز می ترسم: درازى آرزو و پیروى هواى نفس. امّا درازى آرزو سبب فراموشى آخرت شود، و امّا پیروى از هواى نفس، آدمى را از حقّ باز دارد.